Waterverf, uien en een greppel – Dag 9, 31 juli


Om 8 uur ontbeten we, tot Lottes grote vreugde, met pannenkoeken met chocoladepasta en honing. Na dit lekkere ontbijt was het tijd om af te reizen naar eenWhatsApp Image 2017-08-01 at 14.52.54 middelbare school in Vrbas om daar te gaan verven. Terwijl Mirko de witte verf verdunde met water (want dat is goedkoper) was Niels van der Wekken samen met Aleksandar op een geheime missie. Na het uitzoeken van verfrollers die in elk geval nog rolden en uitleg waar we moesten schilderen gingen we in drie groepjes aan de slag in verschillende delen van de gang. Doordat de verf nogal waterig was, moest je oppassen dat er niet te veel verf op de roller zat en belandde er ook heel wat verf op de vloer aangezien ze hier geen papier op de grond leggen. Ook werden er heel wat spinraggen mee geverfd want van te voren de muren schoonmaken was er niet bij. Schoonmaken was ook niet mogelijk geweest aangezien er altijd geverfd wordt met verf op waterbasis en deze verf ook nog eens verdund wordt.

Mirko hield toezicht en we kregen een aantal keer te horen dat er stukken waren overgeslagen, maar na twee of drie lagen verf was het dan toch goed. Mirko’s toezicht was hard nodig aangezien er hier en daar WhatsApp Image 2017-08-01 at 14.53.20nogal met de verf geknoeid werd, vooral door Lex. Na het verven moesten we daarom ook de vloer van de gang schoonmaken en dweilen zodat er geen verf meer opzat. Tijdens het verven was Lotte voor haar scriptie de schooldirectrice aan het interviewen. Ze werd daarbij geholpen door Jelena die vertaalde. Ook werd na het schoonmaken de geheime missie van Niels en Aleksandar onthuld: een tablet voor op school zodat kinderen op school huiswerk met een computer kunnen maken als ze die thuis niet hebben.

Onze lunch bestond uit hamburgers en na het eten zijn we met Jelena gaan zwemmen in het zwembad in Vrbas. Toen we daar aankwamen en wilden betalen was Jelena hoogst verbaasd dat we niet over het hek klommen want dat deed zij altijd. Ze ging haar zwemkaartje goed bewaren want dit was voor zover ze wist haar enige keer dat ze had betaald voor het zwembad. Na een verfrissende duik was het rond kwart over 4 tijd om naar Aleksandar in Kucara te gaan. Toen we daar rond 5 uur aankwamen zijn alle dames met Mirko naar het plaatselijke museum gegaan (dit is vergelijkbaar met het streekmuseum in Sommelsdijk). De eigenaresse van het museum straalde een en al trots uit toen ze ons rondleidde en vertelde over het handwerk en de klederdracht van de Ruthenian, een kleine bevolkingsgroep die hier woont. Na de rondleiding had Lotte een interview met deze mevrouw die bij de administratie van de sociale hulp werkt. Bij dit interview trad Mirko op als tolk.

Terwijl de dames een rondleiding kregen en wat cultuur opsnoven waren de jongens met Aleksandar onderweg naar Vrbas om een bank en drie lampen, gedoneerd door iemand die een oproep op tv zag, op te halen. De bank moest door het raam naar buiten en is meteen weggebracht naar een arm gezin in Vrbas met 9 kinderen en waarschijnlijk is nummer tien onderweg. Na WhatsApp Image 2017-08-01 at 14.51.56deze missie kwam Aleksandar met de jongens de meiden ophalen bij het museum. Lotte, Femke en Mirko gingen door met het interview terwijl de anderen met Aleksandar op zoek gingen naar eten voor in de voedselpakketten. In een dorpje verderop hebben we 50 zakken ui (ongeveer 1300 kg) en 1000 kg aardappelen gekocht en drie watermeloenen gekregen. We hebben 25 zakken ui meegenomen, wat voor heerlijke geuren aan onze handen en in de bus van Aleksandar zorgden. De rest van de uien en alle aardappelen worden morgen opgehaald.

Deze zoektocht ging echter niet zonder slag of stoot. Er waren mensen niet thuis, prijzen waren te hoog en achteruit rijden bleek erg lastig voor Niels van der Wekken. Hij kwam naast het bruggetje en zijn linkerachterwiel zweefde boven de greppel. Maar nadat iedereen snel was uitgestapt kon de auto weer op de weg geduwd worden. Ook moesten wij in de auto’s blijven zitten zodat de boeren niet zouden zien dat wij bij Aleksandar waren omdat dit tot een verdubbeling van de prijs zou kunnen leiden en was niet elk boerenerf begaanbaar voor onze auto door de vele gaten.

Helaas waren de aardappelen wat duurder dan verwacht, dit komt doordat het heel droog is geweest in Servië en er een slechte oogst wordt verwacht. Volgens Aleksandar was een kilo aardappelen in een week tijd veel duurder geworden en moesten we die dus nu kopen en niet wachten of de prijs weer ging zakken. Ook begrepen we van Lotte dat supermarkten eigenlijk niet kunnen of willen doneren omdat ze belasting moeten betalen over het eten of de spullen die ze doneren.

Na het uitladen van de uien was het om 8 uur tijd voor het avondeten. Dat bestond vandaag  uit iets dat door de ober werd omschreven als een opgerolde schnitzel. Dit kwam erg overeen met een opgerolde versie van cordonbleu en viel goed in de smaak. Terug in het hostel hebben we overlegd aan welke voorgestelde projecten van Aleksandar we nog ons geld willen uitgeven en daar ook met HOE contact over gehad. Welke projecten dit zijn kunnen jullie de komende dagen lezen. Verder was het een rustige avond waarbij iedereen redelijk vroeg in bed lag want de volgende dag zou weer een drukke dag worden.

Quotes:

  • ‘Is dat wat voor je?’

 

WhatsApp Image 2017-08-01 at 07.56.21 WhatsApp Image 2017-08-01 at 07.56.13

 

Geschreven door Amanda van der Wekken – Schaaf

 

Laat commentaar achter

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *