Auteur archieven : Lotte de Voogd


Vertrekken en haasten – Dag 14, 5 augustus

De dag begon vroeg, het was tijd om naar huis te gaan. We gingen eerst naar het restaurant om te ontbijten. We kregen worstjes, brood, tomaten, kaas en mosterd. Aleksandar en Mirko kwamen ook langs..

Na we wat gegeten hadden, bood de eigenaar van het restaurant ons een lunchpakket aan. Maar dat ging wel even duren, dus gingen we terug naar het WhatsApp Image 2017-08-06 at 22.09.39appartement om onze spullen in de auto te pakken. Het inpakken ging beter dan ik had verwacht. Er hoefde maar een paar koffers op schoot.

Toen we allemaal in de auto’s zaten gingen we tanken en de lunchpakketten ophalen. En daarna begon de reis richting huis. We gingen eerst richting Feketić om daar de snelweg op te gaan. Maar de snelweg was daar afgesloten dus moesten we terug om via Vrbas de snelweg op te gaan. Toen we eenmaal op de snelweg zaten gingen we richting Subotica om daar de snelweg weer af te gaan omdat de wachttijd bij de grensovergang op de snelweg 5 uur was. Nadat we door Subotica gereden hadden kwamen we bij de grensovergang. Daar was de wachttijd gelukkig minder dan een uur.

Toen we over de grens waren stopten we bij een tankstation bij Tompa. Daar aten we onze lunchpakketten op. Het was een soort broodje met de ingrediënten van een pizza met tomaten erop. Na de lunch gingen we weer verder. We kwamen langs verschillende dorpjes en WhatsApp Image 2017-08-06 at 22.09.42één had het thema ‘fietsen met bloemen’.

Aan het begin van het laatste stuk snelweg was een tankstation. Daar hielden we een plaspauze. Na een stuk rijden kwamen we bij het laatste tankstation voor het vliegveld. Daar hadden we getankt, maar de tankmeters gingen niet omhoog. Gelukkig was dit geen probleem bij het inleveren van de auto’s.Toen we de auto’s hadden ingeleverd gingen we de spullen in de goede koffers stoppen. We hadden wat spullen onder elkaar verdeeld zodat het allemaal in de Clio’s pasten. Toen gingen we op zoek naar de goede gate. Er stond al een lange rij voor de balie waar we onze koffers moesten inleveren.

Toen gingen we door de douane heen en kwamen we uit bij de winkeltjes. Na het doorlopen van het eerste winkeltje gingen we wat eten. Maar toen iedereen na de lange rijen wat te eten had bestelt stond er ineens last call. Dus toen moest iedereen snel naar de gate rennen om in te stappen. Gelukkig waren we op tijd in het vliegtuig maar de bagagerekken waren al vol. Het vliegtuig zag er best mooi uit van binnen.

De vlucht verliep normaal en het uitzicht bestond uit wolken, wolken en nog eens wolken. Na een zachte landing kwamen we aan op Schiphol. Ik was er nog nooit eerder geweest. Het vliegveld van Boedapest was niets in vergelijking met Schiphol.

Na onze bagage te hebben opgehaald werden we opgewacht door de mensen die ons naar huis zouden brengen. Een autorit verder was ik weer thuis.

De werkvakantie was afgelopen.

Geschreven door Niels Arensman

 

WhatsApp Image 2017-08-06 at 22.09.41 WhatsApp Image 2017-08-06 at 22.09.40


Einde nabij… – Dag 13, 4 augustus

De laatste dag is aangebroken. De wekker gaat vandaag lekker om 10:00 in plaats van 07:00. We krijgen orders om onze koffer in te pakken en onze oude kleding op een hoop te leggen om dit mee te geven aan Aleksandar. Na een ontbijt van fruit en pannenkoeken met nutella vertrekken we naar Kucura om een laatste interview af te nemen. Na wat koffie, een ijsje en een interview besluiten we om naar het zwembad te gaan en om daar lekker af te koelen.

Na wat bommetjes, een duikfestijn en hamburgers met frisdrank komt Mirko met dochter Lana en de familie van Aleksandar aangelopen. We springen met Mirko en het water en chillen hem wat op de rand van het zwembad tot het tijd is om om te kleden en terug te gaan naar het hostel.

In het hostel pakken we onze koffers verder in en peinzen we over de ruimte in de auto morgen. We besluiten een paar koffers eruit te halen en dit onder te verdelen in koffers van andere mensen. Na wat discussies, koffers opnieuw inpakken en kleding 60 keer op te vouwen is het tijd om te gaan eten. Onze laatste kip met zuurkool en friet van deze vakantie werd naar binnen gewerkt.

Na het avondeten rijden we door naar het Camphouse van Aleksander om een afscheidsparty te houden. Na heel veel gelach, gepraat, nekmassages, gezang en een afscheidsknuffel nemen we van iedereen afscheid en scheiden onze wegen.

We kijken allemaal heel erg tevreden terug naar onze werkvakantie en hebben met volle teugen genoten. Morgen vertrekken we vroeg naar het vliegveld om vervolgens terug te vliegen naar Amsterdam om onze familie weer te ontmoeten.

Geschreven door Joëlle

WhatsApp Image 2017-08-05 at 08.12.33 WhatsApp Image 2017-08-05 at 00.54.04 WhatsApp Image 2017-08-05 at 00.54.00


Stromende vloeistoffen – Dag 12, 3 augustus

Het zit er al weer bijna op. Nog 2 dagen en dan vliegen we terug naar huis. Vandaag mochten we nog wel heel wat kinderen blij gaan maken. ’s Ochtends vroeg reden we naar Zmajevo. Om daar de trampoline, suikerspinmachine en het pannenkoekenstel weer klaar te zetten. Terwijl Joëlle haar uiterste best deed om de prachtigste creaties te maken van de suikerspinnen werd er met pijn en moeite een trampoline in elkaar gezet die (natuurlijk) niet helemaal compleet was. Terwijl Aleksandar terug reed om het missende onderdeel te halen bouwden de rest van de groep de partytent op waaronder de kinderen konden spelen met het meegebrachte speelgoed. Wat is het prachtig om te zien dat wij voor een paar euro wat speelgoed hebben gekocht en dat de kinderen daar zo’n onwijs plezier van hebben. Ook de pannenkoeken waren weer een groot succes!

WhatsApp Image 2017-08-04 at 11.10.34

Voor dit kamp, waar vijf families wonen, hebben wij een waterpomp aangeschaft zodat de families water hebben waarmee ze kunnen wassen en koken. Van de waterpomp kon met het warme weer meteen gebruikt gemaakt worden.

WhatsApp Image 2017-08-04 at 17.19.58

’s Ochtends was het als zo’n 42 graden daarom besloten we om ’s middags te gaan zwemmen. Mirko moest natuurlijk mee. Met pijn en moeite hebben we hem kunnen overhalen om mee te gaan. Omdat de tank van Mirko zijn auto leeg was hebben we hem een tank benzine gedoneerd. Hier was Mirko super blij mee, alleen toen hij wegreed lekte de auto bezine, wat bleek.. De tank zat veel te vol. Mirko ging naar huis om zijn auto te repareren. Uiteindelijk toch geen Mirko in het zwembad. Gelukkig was er met de auto verder niets aan de hand en heeft Mirko nu een extra voorraadje benzine staan.

’s Avonds gingen we naar een kamp in Djurdjevo. Dit is een kamp waar zeker 40 familie’s wonen. Met deze kinderen werkt Mirko ook regelmatig. Ze kennen veel liedjes. We speelden met de kinderen in de speeltuin waar ze alleen onder begeleiding in mogen. Er waren kinderen van alle leeftijden die heel leuk met elkaar samen kunnen spelen. Een hoop christelijke kinderliedjes kennen de kinderen hier in het Servisch, heel leuk om deze samen met de kinderen te zingen!

20626363_10213243065409556_5996965158373965972_o

In beide kampen heb ben we voedselpakketten uitgedeeld. Dit was 10 kilo aardappels, 8.5 kilo uien, een zak pasta, een pak meel en een zak rijst. In beide kampen werd er door Aleksandar goed opgelet dat iedereen kreeg

WhatsApp Image 2017-08-04 at 19.21.53

Nadat we bij het kamp geweest waren dat een uur rijden van Vrbas ligt hebben we met Aleksandar en Mirko gegeten, een potje gekaart en wat gedronken. Het zit er echt bijna op. nog 2 nachtjes slapen en ik zit in het vliegtuig terug naar huis. Ik ga Aleksandar en Mirko erg missen en heb al aan Mirko beloofd dat ik zeker nog terug kom naar Servië.

Tot snel!

Geschreven door Femke


Pannenkoeken & suikerspinnen – Dag 11, 2 augustus

Beste iedereen, vandaag zijn we om 8:00 opgestaan om bij het Rode Kruis te helpen. Het springkussen is weer opgeblazen. Na een kleine proest van de motor door een drupje water in de benzine sloeg die lekker aan. Ook de Femke&Co pannenkoeken bakplaat werd opgezet en het suikerspinapparaat draaide op volle toeren met behulp van Suikerdame Joëlle. De pannenkoeken moesten wel nog even wachten op een nieuwe gasfles, maar die was zo aangeschaft. Toen was het feest compleet. De pers kwam ook weer langs om te filmen en een reportage te maken.
Ik vond het erg mooi om te zien hoe veel plezier je die kinderen doet met een trampoline, een springkussen en pannenkoeken met suikerspin. Het Rode Kruis verzorgt elke dag een warme maaltijd om 12:00. Maar vandaag kregen de kinderen de tijd om te springen en te spelen en vooral ook een pannenkoek en een suikerspin te eten.

Na al deze pret zijn we bij de kerk van Aleksandar de rest van de uien gaan verdelen in 10 kg zakken voor distributie. Dit is eigenlijk wel leuk werk. De grappen rollen over tafel en dat verlicht het werk. De werksfeer is erg fijn. Hierna hebben we lekker zelfgemaakte patatjes gegeten met paprika soep, tomaat en pepers gegeten. Een goede maaltijd mede mogelijk gemaakt door Joëlle.

Hierna hadden we geen tijd meer om te zwemmen in het kanaal, maar douchen onder de waterslang is ook erg fijn met deze temperatuur van 2300 graden Kelvin.

Om 17:00 uur zijn we vertrokken naar een gemeente van Mirko en Aleksandar. Aleksandar ging niet mee dit keer. We hebben samen gezongen en het verhaal Zacheüs gelezen. De preek was voor ons niet zo duidelijk, maar gelukkig heeft Mirko deze later nog verteld aan ons. Het was erg indrukwekkend, Mirko betrekt de gemeente in zijn preek en vraagt naar hun toevoeging en hun mening. Daarna hebben voedselpakketten uitgedeeld en zijn we teruggegaan naar ons huisje. Nog even gedoucht en bijgekomen van de dag. Hier sluit de dag zich weer. Morgen een nieuwe dag waarin we de rest van de voedselpakketten uitdelen en ook op bezoek gaan bij het Roma kamp waar de waterput gegraven wordt.315c1dcc-10d8-4a86-836f-c1b1540ee683 782fbf2b-727f-411a-bda7-a0f04c2ef23d

Geschreven door Lex


Aerpels & Juun; FF Bijtanken – Dag 10, 1 Augustus

Vandaag was een drukke dag, veel sjouwwerk, zakken vullen en het geloof bij mensen thuis verspreiden. Vanaf ’s ochtends vroeg tot ’s avonds laat in de weer.

We ontbeten een kwartier eerder dan normaal en zoals gewoonlijk kwamen we weer wat later dan van ons werd verwacht. Na het ontbijt werden wij om 8:30 verwacht bij de kerk van Alexandar om opeenvolgend naar de aardappelboer te rijden. Toen we bij de boer waren aangekomen is er 1300 kilo aan aardappelen in de bus van Alexandar geladen waarmee we een groot gedeelte van de voedselpakketten was gevuld. De aardappelen brachten we terug naar de kerk waar de uien die gisteren al waren ingekocht lagen.

 

 

Foto 2 Foto 3

Alle aardappels en uien waren verpakt in grote zakken van 25 Kg, van zowel de uien als de aardappels ging er 10 Kg in één voedselpakket. Aan ons de taak om deze in zakken van 10 Kg te stoppen. In groepen van 2 gingen we aan het werk, waar iemand de zak open houd en de ander de uien of aardappels in de zak stopt. Hierbij moest er zorgvuldig gekeken worden naar enige rotte aardappels/uien. Maar aan het eind van de middag waren alle zakken met aardappels verdeeld over zakken van 10 Kg.

Nadat iedereen zich volledig in het zweet had gewerkt om de voedselpakketten compleet te maken was er besloten om nog te gaan zwemmen samen met Mirko. Een heerlijke verkoeling die nodig was vanwege het warme weer, ongeveer 40 graden.

Eenmaal uitgezwommen gingen we terug naar het hostel om ons klaar te maken voor een “meeting” bij een Roma kamp. Een soort huisbezoek waar een kleine kerkdienst wordt gehouden. Al iets later dan gepland reden we weg van het hostel naar de kerk waar Mirko al vol verheuging op ons wachtte. Nog snel langs de winkel om rijst, bloem en pasta te halen zodat het voedselpakket compleet was. Dit bestaat dus uit 10 kilo aardappels, 10 kilo uien, een kilo bloem, 500 gram pasta en 500 gram rijst. Helaas was de pasta niet genoeg op voorraad in de winkel dus moesten we nog gauw naar een andere winkel rijden. Op datzelfde moment had Joëlle het idee dat ze nog moesten tanken, wat ook weer vertraging betekende, tot ongenoegen van Mirko. Pas later kwamen we erachter dat de indicator het gemiddelde benzineverbruik aan waardoor we eigenlijk niet hoefde te tanken. Foto 4

Gelukkig zijn we alsnog aangekomen bij het Roma kamp. Waar we begonnen met zingen en bidden. Natuurlijk werd er van ons verwacht ook iets te zingen dus zongen we het ingestudeerde “Washed by the Water”. Daarna lazen we uit Mattheus 12 waar Mirko zijn preek op baseerde. Na de kleine bescheiden kerkdienst hebben we de voedselpakketten aan de families overgedragen en werden ze in dank meegenomen.

 

Quotes van de dag:

  • Ik ga nooit meer met Niels om 06:30 hardlopen
  • Corinda ziet een tor: Jeetje wat een groot achterwerk

 

Geschreven door Marijn


Waterverf, uien en een greppel – Dag 9, 31 juli

Om 8 uur ontbeten we, tot Lottes grote vreugde, met pannenkoeken met chocoladepasta en honing. Na dit lekkere ontbijt was het tijd om af te reizen naar eenWhatsApp Image 2017-08-01 at 14.52.54 middelbare school in Vrbas om daar te gaan verven. Terwijl Mirko de witte verf verdunde met water (want dat is goedkoper) was Niels van der Wekken samen met Aleksandar op een geheime missie. Na het uitzoeken van verfrollers die in elk geval nog rolden en uitleg waar we moesten schilderen gingen we in drie groepjes aan de slag in verschillende delen van de gang. Doordat de verf nogal waterig was, moest je oppassen dat er niet te veel verf op de roller zat en belandde er ook heel wat verf op de vloer aangezien ze hier geen papier op de grond leggen. Ook werden er heel wat spinraggen mee geverfd want van te voren de muren schoonmaken was er niet bij. Schoonmaken was ook niet mogelijk geweest aangezien er altijd geverfd wordt met verf op waterbasis en deze verf ook nog eens verdund wordt.

Mirko hield toezicht en we kregen een aantal keer te horen dat er stukken waren overgeslagen, maar na twee of drie lagen verf was het dan toch goed. Mirko’s toezicht was hard nodig aangezien er hier en daar WhatsApp Image 2017-08-01 at 14.53.20nogal met de verf geknoeid werd, vooral door Lex. Na het verven moesten we daarom ook de vloer van de gang schoonmaken en dweilen zodat er geen verf meer opzat. Tijdens het verven was Lotte voor haar scriptie de schooldirectrice aan het interviewen. Ze werd daarbij geholpen door Jelena die vertaalde. Ook werd na het schoonmaken de geheime missie van Niels en Aleksandar onthuld: een tablet voor op school zodat kinderen op school huiswerk met een computer kunnen maken als ze die thuis niet hebben.

Onze lunch bestond uit hamburgers en na het eten zijn we met Jelena gaan zwemmen in het zwembad in Vrbas. Toen we daar aankwamen en wilden betalen was Jelena hoogst verbaasd dat we niet over het hek klommen want dat deed zij altijd. Ze ging haar zwemkaartje goed bewaren want dit was voor zover ze wist haar enige keer dat ze had betaald voor het zwembad. Na een verfrissende duik was het rond kwart over 4 tijd om naar Aleksandar in Kucara te gaan. Toen we daar rond 5 uur aankwamen zijn alle dames met Mirko naar het plaatselijke museum gegaan (dit is vergelijkbaar met het streekmuseum in Sommelsdijk). De eigenaresse van het museum straalde een en al trots uit toen ze ons rondleidde en vertelde over het handwerk en de klederdracht van de Ruthenian, een kleine bevolkingsgroep die hier woont. Na de rondleiding had Lotte een interview met deze mevrouw die bij de administratie van de sociale hulp werkt. Bij dit interview trad Mirko op als tolk.

Terwijl de dames een rondleiding kregen en wat cultuur opsnoven waren de jongens met Aleksandar onderweg naar Vrbas om een bank en drie lampen, gedoneerd door iemand die een oproep op tv zag, op te halen. De bank moest door het raam naar buiten en is meteen weggebracht naar een arm gezin in Vrbas met 9 kinderen en waarschijnlijk is nummer tien onderweg. Na WhatsApp Image 2017-08-01 at 14.51.56deze missie kwam Aleksandar met de jongens de meiden ophalen bij het museum. Lotte, Femke en Mirko gingen door met het interview terwijl de anderen met Aleksandar op zoek gingen naar eten voor in de voedselpakketten. In een dorpje verderop hebben we 50 zakken ui (ongeveer 1300 kg) en 1000 kg aardappelen gekocht en drie watermeloenen gekregen. We hebben 25 zakken ui meegenomen, wat voor heerlijke geuren aan onze handen en in de bus van Aleksandar zorgden. De rest van de uien en alle aardappelen worden morgen opgehaald.

Deze zoektocht ging echter niet zonder slag of stoot. Er waren mensen niet thuis, prijzen waren te hoog en achteruit rijden bleek erg lastig voor Niels van der Wekken. Hij kwam naast het bruggetje en zijn linkerachterwiel zweefde boven de greppel. Maar nadat iedereen snel was uitgestapt kon de auto weer op de weg geduwd worden. Ook moesten wij in de auto’s blijven zitten zodat de boeren niet zouden zien dat wij bij Aleksandar waren omdat dit tot een verdubbeling van de prijs zou kunnen leiden en was niet elk boerenerf begaanbaar voor onze auto door de vele gaten.

Helaas waren de aardappelen wat duurder dan verwacht, dit komt doordat het heel droog is geweest in Servië en er een slechte oogst wordt verwacht. Volgens Aleksandar was een kilo aardappelen in een week tijd veel duurder geworden en moesten we die dus nu kopen en niet wachten of de prijs weer ging zakken. Ook begrepen we van Lotte dat supermarkten eigenlijk niet kunnen of willen doneren omdat ze belasting moeten betalen over het eten of de spullen die ze doneren.

Na het uitladen van de uien was het om 8 uur tijd voor het avondeten. Dat bestond vandaag  uit iets dat door de ober werd omschreven als een opgerolde schnitzel. Dit kwam erg overeen met een opgerolde versie van cordonbleu en viel goed in de smaak. Terug in het hostel hebben we overlegd aan welke voorgestelde projecten van Aleksandar we nog ons geld willen uitgeven en daar ook met HOE contact over gehad. Welke projecten dit zijn kunnen jullie de komende dagen lezen. Verder was het een rustige avond waarbij iedereen redelijk vroeg in bed lag want de volgende dag zou weer een drukke dag worden.

Quotes:

  • ‘Is dat wat voor je?’

 

WhatsApp Image 2017-08-01 at 07.56.21 WhatsApp Image 2017-08-01 at 07.56.13

 

Geschreven door Amanda van der Wekken – Schaaf

 


Uitslaapjes doen – Dag 8, 31 juli

Vandaag begonnen we de dag met uitslapen. We hebben tot 10 uur uitgeslapen en vervolgens gingen wij lekker naar ons ontbijt wat onze super keukenprinsen voor ons klaar hadden gemaakt. Maar nog voordat we naar het ontbijt reden zag ik gelijk iets vreemds. Niels W. had zijn hardloopkleding aan! Er werd op dat moment gelijk een opmerking naar zijn hoofd gegooid. “Wat voor kronkel zit er in je hoofd?” Ik zie de zondag als rustdag, dus ook met sporten en in deze warmte hier al helemaal haha. Het ontbijt bestond uit stokbrood met crèmefresh én…. jawel…. knakworsten. Deze knakworsten waren lekkerder dan die van Boedapest. Die vond ik namelijk ‘goor’. Nadat we onze ontbijtjes lekker hebben opgesmikkeld gingen wij naar een cafeetje om daar lekker een bakje koffie te drinken. We hebben daar nog wel een tijdje gezeten en wat gekletst.

Vanmiddag hebben we lekker rustig aan gedaan. Ik dacht laat ik me toch maar nuttig gedragen dus ik pakte er een sudoku boekje bij. Maar wat een rampenplan was dat van mij. Moeilijk dat ze waren, niet normaal! Gelukkig kwamen Lex en Timo mij helpen en kwam ik zelf met de oplossing om 1 cijfertje te spieken achterin het boekje. Het puzzeltje ging daarna verrassend goed!

Eind van de middag gingen wij naar de kerk. Voor deze dienst moesten wij een paar liedjes zingen. Wij hadden gekozen voor ‘Wash by the water’ en ‘Heer ikWhatsApp Image 2017-07-31 at 22.33.27 kom tot U’. Dit laatste liedje vind ik persoonlijk erg mooi! Marijn en Joëlle speelde op de gitaar en samen zongen wij de sterren van de hemel. Mirco zong ook veel liedjes door de microfoon. Hij zong bijvoorbeeld, samen met de gemeente, ‘Als een hert dat verlangt naar water’ in het Servisch. Ik vond dit bijzonder, omdat ik na deze afgelopen week de Servische taal erg mooi vind klinken en dan vooral als het wordt gezongen. Tijdens al dat vogelgefluit was er een verhaal. Aleksandar las voor uit het boek Handelingen 10. Dit verhaal ging over Petrus die een visioen kreeg.    Ook werd er na het verhaal door Aleksandar gevraagd of er nog gebeden of gedankt waren. Twee mensen in de kerk stonden op. De ene vrouw had was dankbaar dat haar man de operatie overleefd had en dat alles goed gegaan is. De andere vrouw wilde dat er gebeden wordt voor haar kleinzoon. De kleinzoon was aangevallen door een hond en hierdoor had hij heel veel bloed verloren. Voor deze twee mensen werd er gezamenlijk gezongen. De kerkdienst duurde ongeveer een uur. Ik vond het een bijzondere ervaring om een kerkdienst mee te maken in Servië!

’s Avonds na de dienst gingen wij alweer lekker eten. We aten spaghetti carbonara. Het toetje was watermeloen. Deze wat erg waterig. Verder hielpen wij Niels A. met het eruit vissen van de pitjes in zijn watermeloen. Nadat ik dit eten op had ben ik nog sterker van mening dat ik het eten hier lekkerder vind dan in Nederland. Maar toch de frikadel speciaal blijf ik wel missen.

WhatsApp Image 2017-07-31 at 22.33.25 WhatsApp Image 2017-07-31 at 22.33.16

Na het eten deden we nog een afzakkertje bij ons hostel. We nipte nog wat biertjes en deden nog een spelletje tijdens het onweer. Het spel heette ‘Code WhatsApp Image 2017-07-31 at 22.33.26names’. Tijdens dit spel had Niels erg goeie ideeën. Ohja, nu ga ik slapen want we hebben weer veel projectjes deze week op de planning staan. Slaaplekker allemaal!

 

Quotes van de dag:

  • Wat voor kronkel zit er in je hoofd?
  • Niels heeft best wel goede ideeën.

 

 

 

Geschreven door Corinda


Zwemmen in Belgrado – Dag 7, 29 juli

Goedemorgen Servië. Vandaag hebben wij een dagje vrij, lekker uitslapen dus. Desondanks het uitslapen gaan we zoals gewoonlijk weer te laat naar ons ontbijt, we passen ons dus al aardig aan de bevolking aan. Bij het ontbijt worden er wentelteefjes voorgeschoteld (een lekker vette hap). Om half 11 worden we opgehaald door Aleksandar, Mirko en de Familie. Nadat we de afgelopen dagen al in vele riviertjes en kanalen hebben gezwommen gaan wij vandaag maar eens een waterpark opzoeken.

Met de twee auto’s en een busje rijden we naar Belgrado. Onderweg komen we nog wat verkopers bij de tolpoortjes tegen. Er wordt in de ene auto metal geluisterdWhatsApp Image 2017-07-30 at 10.34.37 en in de andere halve nummers. Zoals gewoonlijk wordt er weer verkeerd gereden maar na een gezellige en lange rit komen wij aan bij een waterpark. Al snel vallen de eerste slachtoffers die zich open halen aan de glijbanen. Het zijn maar kleine schrammetjes maar verder vallen de glijbanen goed in de smaak, vooral de half pipe glijbaan.

Na een uurtje zwemmen is het tijd voor een hapje. Er worden “bescheiden” broodjes hamburgers genuttigd en Corinda wordt weer terug naar de kassa gestuurd omdat ze vergeten is haar patatje te bestellen. Zodra de buikjes vol zijn verplaatsen wij ons naar het bad met een DJ. Na een tijdje dobberen en balletje overgooien gaan wij weer naar de glijbanen, hier haalden Corinda, Amanda, Lotte en Niels (Mr. boss) Titanic praktijken uit met hun opblaasbare band. Verbrand, gehavend en voldaan kleden wij ons om op “brandschone” wc’s en vertrekken wij naar Novi Sad.

In Novi Sad rijden wij een berg op. Daarboven ligt een fort die uitkijkt over de Donau en Novi Sad. Het uitzicht is hier prachtig en als de zon ondergaat wordt het alleen maar mooier. De afgelopen dagen hebben wij regelmatig eten gehad van Aleksandar en z’n familie dus daarom nemen we hem en zijn familie mee uit eten. We gaan eerst nog even op de foto met Baba(oma), Daniella, Mirko, Rebekka, Vladimir, Dragan en Aleksandar, voordat we naar een restaurant gaan. Iedereen bestelt een hoofdgerecht maar lex heeft zo’n honger dat hij een twee-persoon maaltijd bestelt. Het is dus niet-voor-niks dat wij van de week het woord “dikzak” aan een paar Serviërs hebben geleerd. Tijdens het eten probeert o.a. Femke het Servische woordenboek uit haar hoofd te leren. Femke is verassend goed in de Servische maanden, aangezien dit het zelfde is als in het Nederlands. Er wordt veel gelachen, gegeten en gedronken. Joelle probeerde wat Servische woorden uit te spreken in een poging de ober te versieren waarna ze wordt uitgelachen door Mirko.  Nadat we de rekening hebben betaald rijden wij weer na ons vertrouwde hostel. We spelen nog wat spelletjes en gaan moe en voldaan naar bed. Het was vandaag weer “lekker mooi”.

“laku noć” (slaaplekker) – Timo Jordaan

Quotes:

  • “lekker mooi”
  • “despacito”
  • “viljuska” (vork)
  • “noz” (mes)
  • “stolica” (stoel)
  • “dobro” (goed)
  • “Lepo lice” (mooi gezicht)
  • “Ik wil niet uitgehuwelijkt worden!

dagverslag 29 juli WhatsApp Image 2017-07-31 at 09.38.41


Voedselpakketten – Dag 6, 28 juli

Vandaag stonden we vroeg op om het nationale nieuws te zien, want er was een item over ons. Van uren filmen was maar een klein stukje over gebleven. En Lex sprak verdacht goed Servisch op tv.

Na het zien van het item gingen we richting het restaurant. We hadden geplant om er vroeg heen te gaan en waren zoals vaker gebeurt is op deze werkvakantie ook een paar minuten te laat. We kregen yoghurt, spek, paprikasaus en gebakken eieren.

Na onze buikjes gevuld te hebben gingen we op weg naar de kerk van dominee Aleksander. Maar Lotte vergat de weg en we zagen hierdoor bijna heel Kucura. Op dat moment dacht ik iets dat Aleksander zou verwoorden met “I got a headache from Lotte.”. Dus toen we waren aanbeland bij een herkenningspunt belde we Aleksander om te vragen of hij ons de weg kon wijzen. Toen we bij de kerk waren aangekomen waren de mensen van de tv weer eens aanwezig. Ze filmde wat en toen we begonnen met het stuk gingen ze weer weg.

Het stuk ging over het verhaal van de vervloeking tegen Israël. Met de volgende hoofdrollen: Marijn als de koning, Niels van der Wekken als ezel, Niels Arensman als Biliam en Lotte als engel. De kinderen die aanwezig waren vonden het een leuk stuk en mochten erna een kleurplaat inkleuren. Toen de kinderen weg waren gingen Amanda en ik mee met Aleksander om wat boodschappen te halen. De meeste boodschappen waren voor de lunch en de voedselpakketten voor de armen.

Nadat we hadden geluncht splitsten we op in twee groepjes: Het ene groepje ging voedselpakketten rondbrengen en het andere groepje ging zwemmen. Bij het rondbrengen van de voedselpakketten kon je zien hoe slecht de situatie is van de meeste mensen die een pakket kregen. Huizen die op instorten stonden, mensen die te mager waren, mensen die ziek waren of geen enkel inkomen hadden.

WhatsApp Image 2017-07-31 at 08.09.23 WhatsApp Image 2017-07-31 at 08.09.24 zwemmen

Na het rondbrengen van de pakketten was het tijd voor een watermeloen. Hierna hadden we vrije tijd. We kozen ervoor om gelijk naar het slaapverblijf te gaan om te gaan kaarten of slapen. Onze leiding besloot om samen te gaan wandelen en winkelen. Ze namen ook de autosleutels mee. En een van de auto’s stond op de oprit en daar moest een andere auto langs. Gelukkig kon die auto er langs door een stukje over het trottoir te rijden.

Toen gingen we te voet naar het restaurant om wat te eten. We kregen een soort bonen soep met vlees erin. Nadat we ons buikje hadden gevuld, gingen we naar de terrassen. Toen we daar zaten kwam er twee keer een auto langs die anti-muggenrook verspreidde. Op dat moment wisten we niet wat het was.

avond_eten

Na de terrassen gingen we nog even naar een café om even wat te kaarten. We kwamen daar een Serviër tegen die wat truckjes kon met die kaarten. Toen we uit het café gingen hadden we het over pizza. En een werknemer van het café hoorde dat en wilde wel een pizza halen met ons. Dat hadden we dan ook maar gedaan. Een pizzapunt verder liepen we naar het appartement om te gaan slapen.

 

Geschreven door Niels Arensman


Geprakte aardappel met gevulde paprika’s – Dag 5, 27 juli

07:15 de wekker gaat, Corinda draait zich nog eens om en ik vraag me af wat voor weer het wordt vandaag. Om 08:00 worden we verwacht bij het ontbijt, maar zoals gewoonlijk zijn we weer te laat. Vandaag bestaat het ontbijt uit 5 plakken ham en 3 doorgekookte eieren met brood. Iedereen klaagt over het koude weer en we besluiten truien te halen in het hostel en vervolgens door te rijden naar het kamphuis.

Bijbelstudie
We beginnen de dag met bijbelstudie,  we lezen over de vergiffenis en de liefde van God en hoe God ons bij elkaar heeft gebracht in Servië. Mirko speelt op de gitaar en met elkaar zingen wij een aantal liederen. We bidden en beginnen met het werk. Een fantastische ervaring!!!

Witte bonen zonder tomatensaus
Aleksander legt ons klussen voor; helpen met het hek of helpen bonen oogsten. Corinda de ‘farmer’ gaat uiteraard mee bonen oogsten, net als Timo, Lotte, Femke en ik. De overige mensen blijven bij het kamphuis om te werken aan het hek. Amanda houdt toezicht en zorgt dat haar geschaafde voeten helen. Aangekomen bij het bonenveld worden we begroet door de familie van Aleksander en vertelt Aleksander over de slechte groei van dit jaar. De bonen zijn niet groen maar dor en wit, witte bonen zonder tomatensaus? We trekken de bonen uit de grond, na een uur is Aleksander er klaar mee en keren we terug naar het kamphuis.

Baba kookt
Aleksander besluit om met een aantal van ons lunch te halen bij Baba (oma) in het huis van Aleksander. Niels, Femke, Lotte en ik gaan mee. Nadat Niels volledig door de achterbak is geklutst en Lotte, Femke en ik weer weten waarom er gordels in een auto zitten, komen we aan bij het huis van Aleksander. Baba vertelt dat ze wel 57 gevulde paprika’s heeft gemaakt met gestampte aardappelen. We moeten met pannen en al weer in de bus, bezorgd of de gevulde paprika’s niet over onze kleding heen gaat. Na 30 kg watermeloen te hebben gehaald komen we aan bij het kamphuis en lunchen we met iedereen.

Waterige koffie in Vrbas
Amanda, Lotte en ik besluiten na de lunch en een fikse regenbui de sketch voor de kerk van morgen voor te bereiden. We komen op het idee om kleding te fabriceren van kleden en deze te halen in Vrbas. Zo gaan Corinda, Lotte, Femke, Amanda en ik op weg naar Vrbas om kleden te zoeken voor onze sketch. Uiteindelijk vinden we in een klein winkeltje wat papier en gebruiken we tafelkleden uit een Chinese winkel als kleding die we op dit moment aan elkaar naaien (22:30) voor morgen. Na winkels te zijn afgestruind besluiten we een kop koffie te drinken in het zonnetje, wat vervolgens flink wordt verstoord door een enorme hoosbui. Met verregende koffie teruggetrokken in het cafétje bellen we met Aleksander om vervolgens terug te keren naar het kamphuis om te voetballen met lokale jongen, familie van Aleksander en Mirko. Dit was erg leuk en met elkaar hebben we er een fanatieke wedstrijd van gemaakt.

Late soep
Om half 9 zitten we aan het avondeten; soep, salade, brood en gehaktballetjes met uit. Het smaakte erg goed, zelf vond ik het beter dan vanochtend (ik had het niet zo op de doorgekookte eieren en 5 plakken ham). We keren terug naar het hostel om allemaal een lekker warme douche te nemen en de sketch van morgen voor te bereiden, hier zal Niels u morgen meer over vertellen.

Quotes van de dag
-Hallo koelkast, 3 bier
– Ik heb de deurklink op de prullenbak gelegd
– Ik zal mezelf even helemaal insmeren met greentea (desinfecterende gel)
– Anders heb je zo aardappelpuree in je nek…

Geschreven door Joëlle

naamloosaa44 aaa aa naamloos